In september 2025 ontvingen we een verzoek van Joris Bosma: Goedemiddag Toegankelijk Tilburg: Mijn naam is Joris en ik doe vanuit mijn studie Industrial Design aan de TU/e een afstudeerdesignproject over het museumbezoek voor mensen met gelimiteerde fysieke mobiliteit. Hierbij doe ik een individueel designproject, maar werk ik ook nauw samen met het Anne Frank Huis in Amsterdam. Onder andere onderzoek ik hoe het museumbezoek verbeterd kan worden bij een museum dat qua monumentaal gebouw niet altijd even makkelijk toegankelijk is.

Ik ben nu helemaal aan het begin van mijn proces en ben erg benieuwd hoe de doelgroep zelf het bezoek aan musea en mogelijk andere gebouwen ervaart. Ik weet natuurlijk wel iets van design, maar geloof vooral dat je tot goede resultaten komt als je designkennis combineert met de kennis vanuit de doelgroep en experts. Als je zo’n mooie oproep binnenkrijgt, werk je natuurlijk graag mee. Dat hebben we gedaan. Eerst in een klein groepje om 3 concepten te beoordelen, daarna met een groep van 6 personen met verschillende lichamelijke beperkingen en uiteindelijk hebben we het eindconcept mogen beoordelen.

Hieronder vind je uitleg over The Living Pages:

The Living Pages is een interactief concept dat bezoekers met een motorische beperking op een toegankelijke manier kennis laat maken met de ruimtes en verhalen van het Achterhuis. In plaats van zelf door de ontoegankelijke ruimtes te lopen, ontdekken bezoekers het verhaal stap voor stap via een groot interactief boek.

Op de pagina’s van het boek worden foto’s, illustraties, kaarten, teksten en animaties geprojecteerd. Een sensor boven het boek registreert de handen van de bezoeker en herkent interacties, zoals het omslaan van een pagina of het aanraken van onderdelen op de projectie. Door pagina’s om te slaan ontvouwt het verhaal zich, terwijl extra informatie, afbeeldingen of korte animaties kunnen worden geopend door bepaalde elementen aan te raken.

Om het verhaal ook ruimtelijk inzichtelijk te maken, is in de tafel een reliëfkaart van West-Europa verwerkt. Tijdens het verhaal worden hier belangrijke locaties en gebeurtenissen uitgelicht, zoals de vlucht van de familie Frank naar Nederland en de deportatieroutes.

Achter de kaart staat een vereenvoudigd model van het Anne Frank Huis. Dit model geeft bezoekers een beter beeld van de opbouw van het gebouw en is ook tastbaar te verkennen. Terwijl het verhaal vordert, licht een blauwe lamp steeds de ruimte op waar het verhaal zich op dat moment afspeelt. Daarnaast geeft een witte lamp de geschatte locatie aan van eventuele medebezoekers die op dat moment de reguliere museumroute volgen. Zo blijven bezoekers zich verbonden voelen met hun gezelschap, ondanks dat zij een andere route door het museum beleven.

Aan de rechterkant van de installatie bevindt zich een bedieningspaneel met grote, goed toegankelijke knoppen. Hier kunnen bezoekers de ervaring starten, een taal kiezen en selecteren hoe zij de installatie willen gebruiken. Naast de interactieve modus is er ook een videomodus beschikbaar voor bezoekers die moeite hebben met het zelfstandig omslaan van pagina’s. Daarnaast kunnen onder andere het volume, de afspeelsnelheid van de gesproken tekst en de visuele weergave worden aangepast aan persoonlijke voorkeuren.

Het uiteindelijke resultaat van Joris:

Door Gerdy Zijlmans

Vanaf december 2025 volgen we Femke en Soli uit Waalwijk. Maandelijks geven we een update over de vorderingen en ervaringen van een hulphond-pup en haar gastgezin.

Met Femke, haar gezin en de honden gaat het goed! “De zomervakantie kost altijd wat extra energie. Er zijn meer gezinsleden thuis en er is vaak van alles te doen en te plannen. Dan krijg je van die typische vragen als: “Mam, waar is mijn spijkerbroek?” of “Heb je mijn shirt al gewassen?” Eigenlijk niet anders dan in ieder ander gezin met kinderen, denk ik.”

Onze vakantie zelf was fantastisch. We hebben de weken heel fijn ingevuld, met aan de ene kant voldoende rust en aan de andere kant leuke activiteiten. Die balans was precies goed. We hebben er allemaal ontzettend van genoten.

Soli heeft vier weken bij een ander gastgezin gelogeerd. Dat is geweldig gegaan. Femke kreeg regelmatig een foto van Soli toegestuurd en dat was heel fijn. Zo konden ze toch een beetje zien hoe het met haar ging en wisten ze dat ze het goed naar haar zin had.

En ook de oefeningen gaan goed. “Soli doet het heel goed op de training. De laatste keer kreeg ze zelfs een dikke tien – van mij dan, hè!” zegt Femke. “Ze werkt ontzettend graag voor je en zou het liefst de hele dag oefeningen doen. Ze vindt het duidelijk leuk om bezig te zijn en nieuwe dingen te leren.”

En de volgende test staat ook weer op het programma, want eind september vindt de medische keuring plaats in Utrecht. Dat is natuurlijk weer een belangrijk moment. We vroegen wat Femke als grootste verandering ziet, sinds ons laatste contact in mei. “Goede vraag. Ik denk dat er vooral meer rust is gekomen. Soli kan de opdrachten veel beter uitvoeren en ze lijkt steeds beter te begrijpen wat er van haar wordt verwacht. Ook gaat ze steeds meer zelf nadenken.”

Natuurlijk komt zo nu en dan de jonge Soli nog even naar boven. Dan is er helemaal niets mee te beginnen! Maar dat hoort er ook bij. Vooral in het bos, samen met Pip, zijn het soms twee echte boeven bij elkaar. Zodra ze andere honden zien, luisteren ze allebei niet meer… of in ieder geval één van de twee niet. Dan hebben ze ineens heel andere plannen.

Maar op de rustige momenten zijn ze juist ontzettend lief. Hoe rustiger het in het bos is, hoe liever ze zijn. En eerlijk gezegd zijn dat ook de momenten waarop Femke zelf het beste tot rust komt.

Als je terugkijkt op de afgelopen periode, wat geeft je dan het meeste voldoening? “Dat je Soli ziet groeien. Ze wordt rustiger, leert steeds meer en gaat steeds beter zelf nadenken. Je merkt dat alle oefeningen en alle tijd die je erin steekt resultaat hebben. Dat maakt het ontzettend leuk en waardevol om dit samen met haar te doen.”

Er is duidelijk een mooie ontwikkeling te zien. Soli groeit niet alleen in haar training, maar ook in haar zelfstandigheid. En juist die kleine stappen maken het traject zo bijzonder.

Frank Rietman, een van onze ervaringsdeskundigen, bracht gisteren een bezoek aan de musical Little Big Things. Hij deelt met ons hoe hij de musical heeft beleefd. Zijn ervaring delen we graag met jullie, wie weet zie je kans om zelf de musical nog te bezoeken.

Op 12 augustus bezocht ik de voorstelling: The Little Big Things in Carré Amsterdam.

Deze musical gaat over het waargebeurde verhaal van Henry Fraser die een carrière als professional rugbyspeler aan zich voorbij ziet gaan als hij op 17 jarige leeftijd na een duik op een zandbank een hoge dwarslaesie oploopt. Dat gebeurt in Portugal waar hij met zijn broers op vakantie is. Na dit drama start de periode dat hij begint aan zijn revalidatie met veel ups en downs. Behalve Henry zelf worstelt ook zijn familie met de nieuwe realiteit. Zijn broers verwijten zichzelf dat ze niet beter opgelet hebben toen hun jongere broer het ongeluk kreeg. De relatie tussen zijn ouders komt onder druk te staan omdat zij beiden anders met de nieuwe werkelijkheid omgaan. Henry weet niet hoe hij verder moet leven, maar wordt goed geholpen door zijn fysiotherapeute Agnes die hem leert dat het leven nog altijd genoeg te bieden heeft.

De spanningen tussen Henry en zijn familie lopen steeds verder op totdat zij terug gaan naar Portugal om dan gezamenlijk het ongeluk te bespreken, te verwerken en accepteren. Het is een inclusieve musical waarbij veel acteurs zingen en spelen vanuit een rolstoel. De musical is in 2023 in première geweest in Londen op WestEnd. Dit jaar heeft Carré deze musical naar Amsterdam gehaald met een vooral Nederlandse cast. Ik vond het een geweldige musical die af en toe behoorlijk ontroert. Ik kan iedereen deze musical van harte aanbevelen. Helaas is de musical nog maar tot 16 augustus te zien, dus als je wilt gaan moet je er snel bij zijn. Op het moment dat ik dit schreef waren nog wel kaarten te krijgen bij Carré.

Donderdag 16 juli liepen we weer ons vertrouwde rondje over het kermisterrein.

Samen met een team van de gemeente gingen we samen met onze technisch adviseur Ben Kaelen, een aantal ervaringsdeskundigen en Francis en Gerdy op pad om te bekijken of de afspraken die we vooraf hebben gemaakt kunnen worden nagekomen. Door het jaar heen is er veel contact en de ervaringen uit voorgaande jaren nemen we ook steeds mee om de toegankelijkheid verder te verbeteren. Het team Kermis van de gemeente neemt altijd tijd om naar ons te luisteren en ook dit jaar zijn er weer mooie stappen gezet.

· Zo is de route aangepast: bezoekers kunnen nu via de Spoorlaan bij de WillemII-passage naar de Burgemeester Brokxlaan doorsteken. Hierdoor kan het drukke en lastige punt bij het NS-plein worden vermeden.

· Ook worden steeds meer kabel’kasten’ voorzien van rijplanken waardoor ze voor iedereen goed te gebruiken zijn.

· En dit jaar staat voor de eerste keer een mobiele Changing Place aan de Spoorlaan. Deze verzorgingsvoorziening is door de gemeente ingehuurd en is een waardevolle aanvulling op de toiletten die tijdens de kermis al beschikbaar waren. Dankzij deze voorziening kunnen ook mensen die liggend verschoond moeten worden of gebruik moeten maken van een tillift de Tilburgse Kermis bezoeken omdat ze nu ook van een toiletvoorziening gebruik kunnen maken.

· Daarnaast is de digitale toegankelijkheidskaart nu officieel beschikbaar. Drie jaar geleden zijn we gestart met het testen van dit idee en nu is het eindelijk live. Bezoekers kunnen vooraf bekijken welke voorzieningen waar te vinden zijn. Op de kaart staan onder andere EHBO-posten, attracties, rustplekken en toiletten, maar ook alle uitgangen van het terrein. Dat laatste is een belangrijke toevoeging. Voor mensen in een rolstoel is het in de drukte niet altijd eenvoudig om te zien waar zij het terrein snel kunnen verlaten. Met de digitale kaart is die informatie altijd binnen handbereik. Wil je gebruik maken van de rolstoelroute? Die is ook op de kaart aangegeven. Een link vind je hier op de volgende pagina: Kaart Tilburgse Kermis.

Toegankelijk Tilburg is dankbaar voor de stappen die we weer hebben gezet. Kom je dingen tegen die je toch even wilt melden, dat mogen natuurlijk ook positieve ontwikkelingen zijn, stuur dan een e-mail naar bureau@toegankelijktilburg.nl

Samen blijven we werken aan een Tilburgse Kermis die voor iedereen toegankelijk is.

De maand juli staat wereldwijd in het teken van de Disability Pride Month. Hierin wordt stilgestaan bij de kracht, diversiteit en zichtbaarheid van mensen met een beperking.

Wij grijpen deze maand aan om te laten zien dat toegankelijkheid niet alleen gaat over drempelvrije gebouwen en openbare ruimtes, maar ook over gelijke kansen en begrip. Maar nog het meest over het zien van elkaars mogelijkheden. Want een inclusieve samenleving ontstaat pas echt wanneer we verder kijken dan een beperking en oog hebben voor de mens achter het plaatje wat je ziet.

In het kader van de Disability Pride Month lanceren we de campagne ‘Onbeperkt mezelf’. De campagne nodigt mensen uit om anders te kijken: niet naar wat iemand niet kan, maar juist naar de talenten, kwaliteiten en kracht. Zo bouwen we samen aan een Tilburg waarin iedereen zichzelf kan zijn en de ruimte krijgt om mee te doen.

Mensen met een beperking zijn niet hún beperking. Ze zijn zoveel meer. Ze zijn creatief, doorzetters, empathisch, origineel. Soms groeien juist dankzij een beperking bijzondere kwaliteiten: een scherpe blik, een groot incasseringsvermogen of een unieke manier van denken. Toch zien we vaak vooral wat iemand niet kan, in plaats van wat iemand wél te bieden heeft. En dat is zonde, niet alleen voor hen, maar voor ons allemaal.

Stel je voor wat er gebeurt als we dat perspectief omdraaien. Als we ruimte maken voor ieders talent. Als we nieuwsgierig worden naar wat iemand uniek maakt. Dan ontstaat er een samenleving waarin iedereen zichzelf kan zijn – onbeperkt. Waar verschillen geen obstakels zijn, maar juist bronnen van kracht en verrijking.

Onbeperkt mezelf is een uitnodiging. Om verder te kijken. Om te zien wat echt telt. En om samen te bouwen aan een wereld waarin iedereen de kans krijgt om te stralen, precies zoals diegene is.

Deze maand is de kans groot dat je onze modellen, vrijwilligers van Toegankelijk Tilburg op verschillende plaatsen in de stad voorbij ziet komen. Ook zullen we meelopen met de Pride Walk op roze maandag om ons verhaal extra kracht bij te zetten.

Meer weten over “onbeperkt mezelf”: https://toegankelijktilburg.nl/campagnes/

April en mei stonden voor Soli volop in het teken van leren, ontdekken en oefenen. En daarbij blijkt maar weer: ‘it takes a village to raise a dog.’ 

Want Femke zocht allerlei oefenmateriaal om thuis voor Soli te gebruiken, hoepels, pionnen en nog veel meer. Een oproep in de buurtapp-groep bleek een gouden greep; het aanbod was groot, maar er stond wel een tegenprestatie tegenover. De buurtbewoners wilden namelijk wel graag kennismaken met Soli. Zo volgde er zelfs een klein ererondje door de straat, langs verschillende voordeuren, zodat iedereen haar even kon bewonderen. Daarnaast zijn er lieve buren en kennissen die aanbieden om op Soli te passen als dat nodig is. Het laat zien hoeveel mensen betrokken zijn bij de opleiding van een hulphond. Femke doet dit zeker niet alleen en voelt zich gesteund door haar omgeving.

Maar er moet ook gewerkt worden, want het opleiden van Soli gaat natuurlijk wel gewoon door.

Tijdens de trainingen wordt onder andere gewerkt aan netjes lopen aan de lijn, maar ook vogeltraining krijgt veel aandacht. Soli vond vogels namelijk ontzettend interessant en sloop er eerst als een tijger op af om vervolgens ineens in de aanval te gaan. Met als gevolg dat Femke soms bijna omver werd getrokken. Na een week intensief oefenen zijn de resultaten al goed zichtbaar en kan Soli zich steeds beter beheersen.

Deze zomer staat er een bijzondere ontmoeting op de planning. In juli gaat Soli kennismaken met haar particuliere sponsor. Vanaf een donatie van € 2.500,- is het mogelijk om een hulphond te sponsoren, een naam te bedenken én de hond persoonlijk te ontmoeten. Dankzij deze extra financiële steun kan Soli haar opleiding volgen en zich verder ontwikkelen tot hulphond.

Ondertussen zijn er ook momenten die minder leuk zijn. Soli’s zusje is afgekeurd voor het hulphondenprogramma. Dat is verdrietig nieuws en ook best confronterend. Puppy’s die niet geschikt blijken voor het werk worden vaak vrij snel uit het programma gehaald en krijgen een andere toekomst. Hoewel dit onderdeel is van het traject, blijft het lastig om mee te maken. 

Binnenkort is Femke 25 jaar getrouwd. Ze gaat daarom genieten van een welverdiende vakantie. Het stel viert hun 25-jarig huwelijk met een verre reis, naar een gebied waar zij eerder al met veel plezier zijn geweest. De kinderen en aanhang komen ook die kant uit, maar Femke en haar man gaan al vooruit zodat alle prikkels rondom het niet-aangeboren-hersenletsel zover mogelijk onder controle zijn en het hele gezin het 25-jarig jubileum samen kan vieren. Tijdens hun afwezigheid blijft Soli natuurlijk niet zonder begeleiding en gaat daarom in die tijd naar een ander gastgezin dat bekend is bij Stichting Hulphond.

Voor nu blijven Femke en Soli vooral oefenen, leren en genieten van alle mooie stappen die zij samen zetten.

Sinds maart heeft Toegankelijk Tilburg een mooi project mogen toevoegen aan de onderwerpen die belangrijk zijn op het gebied van toegankelijkheid. 

Vanaf dat moment zijn wij voor de gemeente Tilburg actief voor Hulp Dichterbij. Dit is een initiatief van de gezamenlijke banken om bankieren toegankelijker te maken voor iedereen.

In Nederland hebben ruim 3 miljoen mensen ondersteuning nodig bij hun bankzaken. Het gaat hierbij vooral om ouderen, mensen met een migratieachtergrond, mensen met beperkte basisvaardigheden en mensen met een visuele beperking. Voor hen kan bankieren soms lastig of zelfs onmogelijk zijn.

Hoewel banken hun hulpaanbod de afgelopen tijd hebben vernieuwd en verbeterd, weten veel mensen en ook hulpverleners deze ondersteuning nog niet goed te vinden. Daarom is samen met belangenorganisaties het project Hulp Dichterbij opgezet, als onderdeel van het programma Toegankelijk Bankieren.

Met Hulp Dichterbij zorgen we ervoor dat iedereen in Nederland hulp kan vinden in de eigen, vertrouwde omgeving. De inhoudelijke ondersteuning bij bankzaken blijft daarbij de verantwoordelijkheid van de banken zelf.

Wat doet Hulp Dichterbij?

• Het versterken en verbinden van bestaande netwerken in het sociaal domein
• Zorgen dat inwoners dichtbij huis terechtkunnen of worden doorverwezen naar banken
• Ondersteunen van vrijwilligers en professionals met kennis en materialen
• Organiseren van workshops en bijeenkomsten, bijvoorbeeld in wijkcentra en bibliotheken
• Terugkoppelen van signalen uit de praktijk naar het landelijke programma

Bankinformatiepunt.nl

Er is een gezamenlijke ‘toegankelijkheidsroute’ ontwikkeld, waarmee mensen eenvoudig de weg naar passende hulp kunnen vinden. Het centrale onderdeel hiervan is de website www.bankinformatiepunt.nl.

Deze website is bedoeld voor mensen die hun bankzaken niet of niet volledig zelfstandig kunnen regelen, én voor iedereen die hen daarbij ondersteunt. Op de websites van Toegankelijk Bankieren en bankinformatiepunt.nl is uitgebreide informatie te vinden over het aanbod en de mogelijkheden.

Tilburg

In tien gemeenten in Nederland wordt actief gewerkt aan dit project. Lokale organisaties worden benaderd om samen workshops te plannen en te organiseren, gericht op mensen die moeite hebben met bankieren.

Voor de gemeente Tilburg is Toegankelijk Tilburg betrokken. Gerdy Zijlmans is aangesteld als lokale coördinator. Zij werkt nauw samen met Tom Peters, projectondersteuner, die een belangrijke rol speelt in de administratieve organisatie van het project. We dienen hiermee samen het belang om bankieren zo toegankelijk mogelijk te maken en de juiste doelgroep zo goed mogelijk te informeren. 

Meer informatie

Wil je meer weten over dit project en kijken of jouw organisatie een workshop kan laten organiseren? Neem dan contact op met Gerdy Zijlmans (g.zijlmans@hulpdichterbij.nl)of Tom Peters (t.peters@hulpdichterbij.nl)

John van Schijndel, een van onze ervaringsdeskundigen, stond aan de wieg van de blindentribune bij Willem II. Door dit initiatief is het ook voor mensen die blind of slechtziend zijn, mogelijk om de wedstrijd te volgen en te beleven. Dat komt door het commentaar dat wordt verzorgd vanaf de perstribune door twee verslaggevers.

Meer dan voetbal
De blindentribune is een van de maatschappelijke projecten van Willem II Betrokken. Zij zijn ervan overtuigd dat iedereen moet kunnen meedoen en zet zich daarom in voor participatie, talentontwikkeling en positieve gezondheid. Dit initiatief maakt het voor blinde en slechtziende supporters mogelijk om een wedstrijd in het stadion te volgen. Het complete persbericht over dit mooie initiatief vind je via bijgaande link: Blindentribune maakt voetbal voelbaar voor iedereen | Willem II

Door Gerdy Zijlmans

Vanaf december 2025 volgen we Femke en Soli uit Waalwijk. Maandelijks geven we een update over de vorderingen en ervaringen van een hulphond-pup en haar gastgezin.

Soli heeft een paar weken geleden de eerste test (CARAT) ondergaan. Femke reed daarvoor naar Herpen.  

De testdag was niet alleen leuk om erachter te komen waar Soli op dit moment in het proces staat, maar het was ook erg leuk om haar zusjes en een aantal andere puppypleeggezinnen te ontmoeten. Daaruit bleek dat, waar eerdere nestjes van Soli’s moeder wat rustiger waren, deze groep juist enthousiaster blijkt te zijn. Toch zijn het stuk voor stuk bijzondere pups, die hun kwaliteiten als hulphond zeker nog kunnen ontwikkelen.

Bij Soli kwam vooral naar voren dat ze bij binnenkomst erg gefocust is op het verkennen van een ruimte en dat ze veelvuldig haar neus gebruikt. Als hulphond is het juist belangrijk dat ze rustig blijft, gefocust op de samenwerking en niet te veel opgaat in haar omgeving. Daar ligt dus een belangrijk aandachtspunt. Femke zegt daarover: “Ik ben nu nog gemotiveerder om hiermee aan de slag te gaan en dat werkt voor Soli ook goed. Ze heeft namelijk echt wel potentie.” Sommige dingen horen ook bij een karakter: het is iets wat je kunt sturen, maar niet volledig kunt veranderen.

Femke is aan dit traject begonnen omdat ze, ondanks haar niet-aangeboren hersenletsel, graag vrijwilligerswerk wil doen. Het is voor haar belangrijk om haar tijd zelf in te kunnen delen, en dat kan goed binnen dit project met Soli. “De eerste maanden waren erg pittig,” vertelt ze, “maar ik merk dat we steeds beter ons ritme vinden. Dat komt ook omdat Soli ouder wordt en meer haar rust kan pakken. Het hysterische pupgedrag  is er wel vanaf.”

Voor Femke voelt dit vrijwilligerswerk als iets dat goed bij haar past. En als het lukt om Soli op te leiden tot een volwaardige hulphond, zou dat natuurlijk de kers op de taart zijn. Afgelopen zaterdag werd dat gevoel nog versterkt tijdens een open dag bij Stichting Hulphond. Daar zag ze een oudere hulphond die zelfstandig de wasmachine uitruimde. “Het gastgezin was er ook aanwezig  en keek vol trots toe. Ik hoop dat wij aan het eind van dit traject ook zo trots naar Soli kunnen kijken,” zegt Femke.

Maar natuurlijk is er buiten de test nog veel meer te vertellen: nu het mooi weer is en zij vaak met Pip, de andere hond van de familie Hendriks, in de tuin te vinden is, jaagt Soli enthousiast achter hommels en bijen aan. Ook heeft ze een voorliefde ontwikkeld voor de beukenhaag en moet ze regelmatig gecorrigeerd worden omdat het de bedoeling is dat er blaadjes aan komen…

Binnenkort gaat ze een week logeren bij een ander gezin, wat weer een nieuwe ervaring zal zijn. Ze is onlangs twee nachtjes bij de zus van Femke geweest. Daar viel op dat ze heel bedeesd was, misschien kwam dat omdat ze Pip ook heeft gemist?

En dan was er nog een minder charmant moment: het eten van poep… Hopelijk blijft dat bij een eenmalige actie, want dat zou anders gevolgen kunnen hebben voor haar toekomst als hulphond.

Bovenal zijn er ook mooie stappen zichtbaar. Tijdens de laatste puppytraining lag de focus op rust, zoals oefeningen waarbij Soli moest blijven zitten terwijl er gekleurde ringen in een bak werden gegooid. Dat ging verrassend goed en laat zien dat ze zich zeker kan ontwikkelen in de juiste richting.

We zijn benieuwd hoe de vorderingen volgende maand zijn als we Soli en Femke weer bezoeken. Tot dan!

Dinsdag 7 april kwamen we samen bij Factorium in Tilburg voor een bijzondere ervaringstour. Samen met Niels, onze stagiair voor één dag, liep ik, bepakt en bezakt met twee rolstoelen, vijf taststokken en vijf blindemaskers, door het zonnige centrum van Tilburg richting de locatie.

Daar ontmoetten we Piet, docent aan Fontys Hogeschool, samen met tien van zijn studenten. Deze studenten, die de opleiding Communicatie volgen, hadden vooraf aan Piet hun motivaties doorgegeven en daarmee hun plekje in deze tour veilig gesteld. Omdat de studenten hun specialisme vooral inzetten op het vlak van cultuur en evenementen vonden zij het belangrijk om van onze organisatie te horen waar zij rekening mee kunnen (gaan) houden. 

Een ervaringstour is voor ons niet mogelijk zonder ervaringsdeskundigen. Daarom sloten Nancy, Frank en John aan om te vertellen over het leven met een lichamelijke beperking. Daarnaast waren ze er ook bij met het begeleiden van de studenten tijdens het lopen met een taststok en het rijden in een rolstoel.

Na een korte introductie gingen we op pad, richting het Koningsplein, het Stadsforum, het Stadhuis en een deel van het centrum. Onderweg konden de studenten ervaren hoe het is om over te steken en dat dat meer tijd nodig heeft als je een hulpmiddel gebruikt terwijl anderen haast hebben, maar ook hoe desoriënterend het kan zijn als je niets ziet en volledig afhankelijk bent van geluiden om je heen. Ook de bestrating op het Stadsforum werd grondig geïnspecteerd…de conclusie was dat dit helaas niet voldoet aan de eisen voor goede toegankelijkheid.

Tijdens de evaluatie na afloop ontvingen we waardevolle reacties. Juist van studenten die later misschien evenementen (mee) gaan organiseren, is het mooi om te horen dat zij niet alleen zien wat er goed gaat, maar ook waar verbeterpunten liggen. Ze beseffen bovendien dat zij als jongere generatie een belangrijke rol kunnen spelen om dit bespreekbaar te maken en veranderingen door te voeren.

Deze enthousiaste groep zullen we ongetwijfeld nog terugzien. Het plan is om samen met hen een evenement te bezoeken, zodat we de aandachtspunten die we nu hebben benoemd in de praktijk extra kracht kunnen bijzetten. 

Het was een waardevolle en inspirerende middag, die zeker voor herhaling vatbaar is en waarvan we dan ongetwijfeld weer een verslag met jullie zullen delen.