Disability pride month is bedoeld om mensen met een beperking in het zonnetje te zetten en de samenleving te laten zien wie wij zijn en dat we trots zijn op onszelf, met en soms juist dankzij onze beperkingen. Vandaag delen we het verhaal van John.
Wat betekent Disabilty Pride Month voor jou?
Ik kende het nog niet, maar ik vind het positief dat er op deze manier bekendheid aan gegeven wordt. Ik merk namelijk dat er veel onbekendheid is en mensen zich niet bewust zijn van ontoegankelijkheid. Mijn ervaring is dat mensen wanneer ze zich hier wel bewust van zijn, altijd wel bereid zijn om te helpen en te ondersteunen. Daarom vind ik het ook zo belangrijk dat Toegankelijk Tilburg bijdraagt aan die bewustwording.
Hoe kunnen we de bewustwording meer onder de aandacht brengen?
Ik vind dat Toegankelijk Tilburg goed bezig is met het gevraagd en ongevraagd advies geven en meedenken. Ik ben betrokken bij het scholenproject en merk aan de feedback dat de kinderen uit de klassen het heel fijn vinden en zich bewuster zijn van hoe het is om een beperking te hebben. Ik denk dat er nog winst te behalen valt bij vakopleidingen, zodat de scholieren zien dat het anders kan en dat er oplossingen mogelijk zijn.
Daarnaast vind ik dat de landelijke politiek meer moet doen en bedrijven zou moeten verplichten toegankelijk te zijn. Zo heeft de NPO audiodescriptie, maar geen van de commerciële zenders heeft dit. Als er vanuit de politiek niks aan gedaan wordt, gebeurt er niet veel en dat vind ik jammer. Ook merk ik dat tv programma’s geen goede afspiegeling zijn van de samenleving en mensen met een beperking veel te weinig te zien zijn. Als er dan wel een persoon met beperking op tv is, gaat het vaak alleen maar over de beperking en niet over degene zijn/haar expertise.

Waar hoop je dat we volgend jaar staan in juli?
Ik hoop dat de bewustwording zich als een olievlek verspreidt en er in Tilburg, maar ook landelijk meer bewustwording komt over leven met een beperking. Het zou mooi zijn als de bekendheid over leven met een beperking langzaamaan groeit. Ik denk dat je als je op dit moment aan 10 mensen vraagt of ze ooit gehoord hebben van disability pride month dat niemand het kent. Het zou mooi zijn als volgend jaar in ieder geval 1 persoon het kent en over een paar jaar 5 van de 10 personen het kent. Ook vind ik het belangrijk dat mensen die in het ‘veld’ werken hier meer over gaan nadenken en niet alleen mensen die anderen van bovenaf aansturen. Ik vind het belangrijk dat mensen ervaren hoe het is om een beperking te hebben, want dan merk je pas waar personen met een beperking tegenaan lopen. Je kunt het wel omschrijven, maar je moet het ervaren. Daarnaast hoop ik dat mensen met een beperking ook meer betrokken worden bij het proces, want wij weten wat werkt en wat we nodig hebben. Zo is de taxi app voor mij niet goed toegankelijk en zou ik graag met de app ontwikkelaar willen gaan zitten om samen te kijken waar ik tegenaan loop en hoe dit anders kan.
Waar ben je trots op juist vanwege je beperking?
Rond mijn 50ste is mijn zicht snel achteruitgegaan en ben ik blind geworden. Toen ik nog restvisus had, bleef ik eraan hangen en koste het mij veel energie. Pas toen ik blind was, gingen mijn ogen als het ware open. Ik ben tot rust gekomen en heb het geaccepteerd. Ik ben er trots op dat ik sinds ik blind ben activiteiten ben gaan doen, waarvan ik nooit verwacht had dat ik deze zou kunnen. Zo heb ik ervoor gezorgd dat er bij Willem II een blindentribune is en ben ik bij Toegankelijk Tilburg gaan helpen met het scholenproject ondanks dat ik dit spannend vond omdat ik de leerlingen in de klas niet kan zien. Ik ben dingen anders gaan zien en anders gaan benaderen en oplossen.