Avondje Uit levert faam én een goede werkplek op
Het zijn spannende dagen voor de mensen van Avondje Uit. Met name Malou Vercammen en Jeroen Hellemons zijn volop bezig met wat het (voorlopige) hoogtepunt van hun organisatie moet worden. Op het bureau liggen meerdere kranten opengeslagen met lovende artikelen. Verhalen die allemaal in verband staan met de ontmoeting met de koning en de koningin een dag na dit interview. Avondje Uit, een kleine zes jaar geleden ontsproten aan het brein van Jeroen, zit in de finale van de Appeltjes van Oranje. “We begonnen met 200 andere organisaties”, vertelt Malou. “Daarna bleken we goed voor de top-50 en mochten we ons project pitchen. Dat leverde ons een top-10 klasseringen op en daarmee een trip naar Paleis Noordeinde. Het is sowieso nu al geslaagd, ook omdat we een mooi geldbedrag kunnen bijschrijven.”
Stichting Avondje Uit houdt kantoor in de Veemarktstraat. In een verzamelgebouw tegenover poppodium 013 werken vijf medewerkers aan de doelstelling van de organisatie, het organiseren van zinvolle ontmoetingen voor jongeren die behoefte hebben aan meer sociale contacten. Jeroen en Malou zijn mensen van het eerste uur. “Ik kwam Jeroen voor het eerst tegen toen hij een pitch hield over Avondje Uit. Ik had me net ingeschreven bij de Kamer van Koophandel om als ZZP-er aan de slag te gaan. Het contact was daarna snel gelegd en we zaten volledig op één lijn.” Jeroen vult aan: “Ik heb altijd sterke persoonlijke affiniteit gehad met ‘gewoon meedoen’. Dat komt voort uit mijn schooltijd waar ik door onzekerheid last kreeg van pestgedrag. Later ben ik dat gaan gebruiken om juist zaken te organiseren waaraan iedereen juist wel mee kan doen. Met Avondje Uit hebben we bewezen dat dit kan. Groepen die met onze activiteiten meedoen bestaan uit mensen die allemaal een hulpvraag hebben. Via goede voorbesprekingen en een even zo goede nabespreking merken we dat we hier bij activiteiten/uitstapjes heel waardevol kunnen zijn. Succesjes worden ook altijd gevierd. Dan moet je denken aan stappen die deelnemers gezet hebben door bijvoorbeeld (meer) te gaan praten of afspraken te maken met anderen. Dat zijn overigens trajecten die soms wel jaren kunnen duren.”
Waar Jeroen fulltime actief is voor Avondje Uit heeft Malou sinds 2022 een contract voor 23 uur. “Daarnaast zet ik me ook nog 4 tot 6 uur in voor Toegankelijk Tilburg. Ik heb de werkplek bij Avondje Uit nu twee-en-half jaar. Na mijn HBO-studie pedagogiek kon ik nergens betaald werk vinden. Ik werd overal aan het lijntje gehouden. Werkgevers zagen alleen maar beren op de weg, maar gingen het gesprek daarover met mij niet eens aan. Als vrijwilliger had ik daarentegen werk zat! Toen ben ik de opleiding tot zelfstandig ondernemer gaan volgen. Dat was in Zwolle, maar de lessen waren online. Alleen voor mijn examen moest ik er naar toe reizen. Anderhalf jaar later heb ik mijn eigen bedrijf laten inschrijven. De bedrijfsnaam is mijn naam met daarbij een logo en de tekst ‘op jouw mogelijkheden vertrouwen’. Ons pand, waar we met ons team en 15 vrijwilligers werken, is voor mij voldoende toegankelijk. Dat komt omdat hier alles bespreekbaar is. Als een deur lastig open gaat, wordt er een voorziening voor gemaakt. Het toilet is goed genoeg en de lift brengt me naar onze verdieping.”
Jeroen knikt en vult aan: “Wij kunnen floreren omdat toegankelijkheid hier bij ons centraal staat. Ons hele DNA is om juist de mogelijkheden van mensen te benutten, de talentontwikkeling. Met andere woorden, wat kunnen mensen wél, dat is best uniek. Alles begint met een gesprek zonder te oordelen, dat zouden andere werkgevers veel vaker ook moeten doen.” Malou beaamt dit opnieuw en geeft aan dat zij gelukkig zelf steeds vaker aangesproken wordt als zichzelf waarbij de inhoud centraal staat. “De rolstoel is er wel, maar wordt niet meer gezien, zeker niet als een obstakel.”
Dat deze (elektrische) rolstoel geen trappen kan nemen is echter ook een gegeven. “Wellicht moeten we toch eens hier in huis gaan overleggen over een situatie wanneer bijvoorbeeld de lift niet gebruikt kan worden. Dat is best spannend als er verder niemand anders in het pand aanwezig is.” Voor beiden wordt de spanning op een ander terrein weer opgevoerd. Het ‘koninklijk’ moment nadert met rasse schreden. “We gaan hoe dan ook een feestje bouwen in Den Haag. Onze vrijwilligers zijn zo trots op het project waar ze zelf in voorkomen, dat ze al hebben aangegeven op eigen kosten met zeker tien man ook naar het paleis te komen.”
Tekst: Wouter Schelvis, Fotografie: Gerdy Zijlmans